„Í raun áttuðu fáir sig á því — síst af öllum Jón Magnússon — hvers vegna Verzlunarskóli Íslands varð fyrir valinu hjá Sturlu Jóni, en þegar gengið var á hann — sem var oftast í grini; hvaða gagn hefði sá sem þekkti ekki muninn á krónum og aurum af því að vita hvað var debet og hvað var kredit? — svaraði Sturla því til að sér væri í nöp við hinn sjálfumglaða og hrokafulla menntaskóla; hann vildi alast upp innan um annars konar fólk, og komast þannig inn undir hjá óvininum. Auk þess væru í Verzlunarskólanum sætari stelpur; þar væru heildsaladæturnar.“
— úr Sendiherranum eftir Braga Ólafsson, 2006.
Ljósmynd: Andrés Kolbeinsson
