„Fyrir eitthvað tuttugu árum var ég gestur á sveitabæ að vetri til. Á nóttunni heyrði ég, að það voru skepnur hinum megin við þilið, þar sem ég svaf. Það voru hrútar sem stönguðust á í myrkrinu. Þá varð mér hugsað til þess, þegar hafðar voru kýr undir palli. […] Og þá kom mér í hug mynd: það var kýr, sem bar með sér birtu og yl sumarsins inn í kulda og harðneskju vetrarnæturinnar. Og mér kom í hug einvera og ótti manneskjunnar í þessari löngu nótt. Mér finnst ilmurinn og birtan frá kúnni verma konu, sem sat með sofandi barn og dreymdi sumarið. Aðaluppistaðan í þessu öllu var samt andardráttur kýrinnar í næturmyrkrinu. Og ég bjó strax til nafn á myndina, það var reyndar ekki nafn heldur þema: Við andardrátt kýrinnar dreymir barnið fugl sumarsins.“
— Gunnlaugur Scheving, úr viðtalsbók Matthíasar Jóhannessen (1974)
Ljósmynd: Andrés Kolbeinsson
